Onderzoekers van de Vrije Universiteit Brussel ontwikkelden een 3D-beeldsensor en richtten spin-off Optrima op om hun technologie te integreren in een commercieel product. Senior ingenieur Ward van der Tempel van Optrima legt uit hoe het 3D-camerasysteem werkt en voor welke toepassingen het geschikt is.
Als mens neem je de wereld waar in drie dimensies. Dat vind je heel normaal, want de wereld is ook een driedimensionaal gegeven. Maar beeld je eens in dat je niet in 3D zou kunnen waarnemen en dus geen enkele afstand of diepte kon inschatten. Alledaagse taken als rondwandelen zonder botsen en voorwerpen opnemen, worden niet te onderschatten uitdagingen en voor sommige dingen wordt interageren met de wereld zelfs onmogelijk. Zo voelt de hedendaagse machine zich: beperkt en niet goed uitgerust om echt een actieve rol te spelen. En dit alleen maar vanwege een gebrek aan 3D-zicht.
Een computer of elektronische applicatie de wereld laten zien in 3D is al lang onderwerp van talloze onderzoeksprojecten. Om 3D-informatie te verkrijgen, ontwikkelen onderzoekers object- en bewegingsherkenningsalgoritmes op basis van 2D-beelden, stereoscopische systemen of laserscannersystemen. Ook de projectie van rasters op voorwerpen en uit de vervorming daarvan 3D-beelden extraheren, is een bekende benadering. Deze aanpakken hebben gemeen dat ze in essentie het 3D-zicht van mensen proberen na te bootsen.
Login
Problemen met inloggen? Bel dan (tijdens kantooruren) naar 024 350 3532 of stuur een e-mail naar info@techwatch.nl.

